Vikat Bhagat

Agus é an fear iongantach é, an Vikat Bhagat seo. Bhí sé ina chónaí i sráidbhaile beag i dtuaisceart na hIndia, agus bhí sé ar a dtugtar "an fear na míorúiltí".

Ní raibh céim ar bith aige, ach bhí sé ina fhear an-ghlic agus an-chráifeach. Bhí sé i gcónaí sásta cuidiú le daoine eile, agus ba mhinic a dhéanadh sé cluichí le leanaí na sráidbhaile.

Bhí lá amháin ann nuair a tháinig fear óg isteach sa sráidbhaile agus é ag iarraidh ceartais. Bhí fhear eile tar éis a bhean a ghoid uaidh, agus ní raibh sé in ann í a aimsiú.

Chuaigh an fear óg chuig Vikat Bhagat agus d'inis dó a scéal. D'éist Vikat Bhagat go cúramach leis, agus ansin d'iarr sé ar an fhear óg dul go dtí an gleann agus nósca adhmad a thabhairt air.

D'éirigh an fear óg as a shuí agus chuaigh sé go dtí an gleann. Ní raibh sé fada ag bailiú an adhmaid agus d'fhill sé ar ais chuig Vikat Bhagat.

Thóg Vikat Bhagat an adhmad agus thosaigh sé ag déanamh múrtha as. Mhínigh sé don fhear óg go raibh an múrtha seo chun ionad míorúiltí a chruthú.

Nuair a bhí an múrtha críochnaithe, d'iarr Vikat Bhagat ar an fhear óg dul isteach ann. Dúirt sé leis go raibh a bhean istigh sa múrtha, agus go raibh sí fós slán.

Gheobhaidh an fear óg isteach sa múrtha, agus b'fhior go raibh a bhean ann. Bhí sí ag éirí amach as an urlár, agus bhí sí slán agus sábháilte.

Bhí an fear óg ar a chroí agus ar a anam, agus chuaigh sé chuig Vikat Bhagat chun a bhuíochas a ghabháil leis. D'iarr sé ar Vikat Bhagat cén fáth a d'iarr sé air an adhmad a thabhairt air.

Dúirt Vikat Bhagat leis go raibh an adhmad riachtanach chun an múrtha a chruthú. Ba é an múrtha seo an ionad míorúiltí, agus bhí sé in ann an bhean a thabhairt ar ais chuig a fear.